Pers
Il Grand’ Inquisitor
“Wilfried Van den Brande brengt een goed doordachte en consequente Winterreise. Zoals bij alle goede uitvoeringen is Gute Nacht de sleutel tot de hele cyclus: we krijgen een introvert openingslied met een teder slot …”
“Deze Wanderer lijkt niemand iets te verwijten, zelfs Die Wetterfahne wordt nooit echt rancuneus. Enkel op het einde van Gefrorne Tränen is er even een stemverheffing, maar hij lijkt vooral kwaad te zijn op zichzelf. Die interne woede neemt hij mee in Erstarrung waarbij hij een paar lelijke tonen niet schuwt. Maar daar blijft het niet bij. Hij zet zijn majestueuze bas efficiënt in om ironie uit te drukken in Irrlicht.”
“Na een Prometheus-moment in Mut! (wat vooral indrukwekkend werkt bij een bas) treedt hij buiten zichzelf in Der Leiermann als een aangrijpend slot van deze Winterreise.”
Il Grand’ Inquisitor
“Met Grenzen der Menschheit werd meteen duidelijk dat hij van zijn lage goeddragende noten houdt als hij telkens de lage opties kiest.”
“Zijn vertolking van dit monumentale lied is zeer expressief met onder een andere een “Was unterscheidet Götter von Menschen” dat reeds Prometheus aankondigde waarmee het recital zou eindigen.”
“Een klassieker als Die Forelle bracht Van de Brandes vertelkwaliteiten naar voor. Maar het was uitkijken naar zijn Prometheus, die zich ontpopte tot een godenuitdager waaruit zoveel minachting sprak die ik zelden gehoord heb.”
Image Hifi
“[…] dit is een prachtig klinkende stem, met goede beweeglijkheid. Maar vooral, ze komt fantastisch over. Hij zingt met grote uitdrukkingskracht en betrokkenheid. Je hoort hoe goed hij zich tussen Auber en Massenet voelt. Ook de laatste twee Verdi aria’s zijn uitstekend geslaagd. Dit is zijn zangersidioom.“
2005/4
Scherzo
“Van den Brande affirmeert zich als een excellente basse chantante met een brede en warme stem [..] een uitstekende missie, verzorgde en gevariëerde uitspraak [..] In alle stukken valle respect voor de compositie op, heldere voordracht […] mooie melodische lijnen.”
2006/1
De Tijd
“Wilfried Van den Brande profileert zich op zijn recente cd als een rasechte basse-chantante […] beschikt duidelijk over een goed gecultiveerde stem, die voldoende rijkdom heeft in het lage register, maar ook d estralende kracht en souplesse bezit in de hoogste regionen. Hij leeft zich bovendien uitstekend in de uiteenlopende rollen in, musiceert met veel nuances en schakeringen.”
2004/10/06
Ramifications
“Voor zijn debuutalbum als solist dook Wilfried Van den Brande in de archieven uit die tijd en haalde hij, naast bekendere melodieën, vergeten partituren tevoorschijn waaraan hij met veel passie nieuw leven inblaast […] In zijn warme stem, met zijn rijke en ontroerende vibrato, zonder enige kunstgrepen, klinkt een duidelijke zangvreugde door, levendig van emotie […] die op een zeer menselijke manier de handschoen opneemt, sober en intens in Philippe II.”
2004/12/13
Klassiek centraal: goUDEN label
“De passie waarmee Wilfried Van den Brande zich op deze Amerikaanse componist gegooid heeft, levert een hommage op waarvan de makers terecht hopen dat ze een bijdrage levert tot grotere erkenning en verdiende waardering van Cole Porter, van wie de artistieke bijdrage tot de muziek van de 20ste eeuw in Amerika onschatbaar is.”
“Zijn stem dwingt je als het ware te letten op de teksten zodat je merkt dat ze allesbehalve oppervlakkige passe-partout teksten zijn, maar in hun vrolijkheid, droefheid, verliefdheid, passie en pijn ook een diepere laag hebben, die aangrijpt en wel eens het — voor Cole Porter typische — angeltje onder het (groene) gras laten voelen (Goodbye, little dream)?“
2010/11/22
Musicweb International
“Wilfried Van den Brande brengt zoveel enthousiasme, toewijding en vakkennis in dit project dat hij de Cole Porter Trustees in New York wist te overtuigen en Porter zong in Carnegie Hall. Hij zingt in een overtuigend Amerikaans dialect met een uitstekende uitspraak.”
“Van den Brande heeft een beschaafde, debonaire uitstraling en brengt de nummers met een innemende nonchalance – je zou bijna denken dat je Porter zelf hoort – een stem met een glimlach erin.”
“[…] een welkome uitgave en een welkome viering van een groot 20e-eeuws compositietalent door 21e-eeuwse artiesten.”
De Standaard
“Wilfried Van den Brande was een imposante Don Giovanni.”
– Veronique Rubens, De Standaard
“Valt u voor de warme basstem die de hogere tonen aankan? Dan is hij uw zanger […] Een schitterend zanger, met veel warmte, acteertalent en dientengevolge grote inleving in tekst en partituur.”
– Ludwig Van Mechelen, denbrabo
“Zijn enorme liefde voor zingen, zijn honger naar muziek en opera […] geven hem energie en versterken zijn talent. De zanger is indrukwekkend, de man ontroerend, de kunstenaar oprecht en helder.”
– Noël Godts, Ramifications
